తెలంగాణలోని ఇంజినీరింగ్ కళాశాలల్లో అందుబాటులో ఉన్న సీట్లలో సుమారు 79 శాతం మాత్రమే భర్తీ అయ్యాయి. మిగిలిన సీట్లు ఖాళీగా ఉండటం విద్యా రంగంలో చర్చనీయాంశంగా మారింది. ముఖ్యంగా కొన్ని ప్రైవేటు కళాశాలల్లో ప్రవేశాలు ఆశించిన స్థాయిలో లేకపోవడం యాజమాన్యాలకు ఆర్థిక భారంగా మారుతోంది.
రాష్ట్రంలోని ఇంజినీరింగ్ కళాశాలల్లో అందుబాటులో ఉన్న మొత్తం సీట్లలో సుమారు 79 శాతం మాత్రమే భర్తీ కావడం, మిగిలిన సీట్లు ఖాళీగా ఉండటం విద్యా రంగంలో చర్చనీయాంశంగా మారింది.
ప్రతి ఏడాది ఇంజినీరింగ్ విద్యపై విద్యార్థుల్లో ఆసక్తి ఉన్నప్పటికీ, కళాశాలలు, కోర్సులు, సీట్ల సంఖ్య పెరుగుతున్న కొద్దీ అన్ని సీట్లూ భర్తీ కావడం లేదు. ముఖ్యంగా కొన్ని ప్రైవేటు కళాశాలల్లో ప్రవేశాలు ఆశించిన స్థాయిలో లేకపోవడం యాజమాన్యాలకు ఆర్థిక భారంగా మారుతోంది.
కంప్యూటర్ సైన్స్, కృత్రిమ మేధ, డేటా సైన్స్, సైబర్ సెక్యూరిటీ వంటి ఆధునిక కోర్సులకు విద్యార్థులు ఎక్కువగా మొగ్గుచూపుతున్నారు. మరోవైపు సివిల్, మెకానికల్, కొన్ని సంప్రదాయ ఇంజినీరింగ్ విభాగాల్లో సీట్ల భర్తీ తక్కువగా ఉండే పరిస్థితులు కనిపిస్తున్నాయి. కళాశాలల స్థాయి, బోధనా సిబ్బంది, మౌలిక సదుపాయాలు, ఉద్యోగ అవకాశాలు, ఫీజులు వంటి అంశాలు కూడా విద్యార్థుల ఎంపికపై ప్రభావం చూపుతున్నాయి.
ఖాళీ సీట్లతో కళాశాలలకు ఆర్థిక భారం
ప్రవేశాలు తక్కువగా ఉండటంతో కొన్ని కళాశాలలు నిర్వహణ ఖర్చులను భరించడం కష్టంగా మారుతోంది. విద్యార్థుల సంఖ్య తగ్గితే బోధనా సిబ్బంది నియామకాలు, ప్రయోగశాలల నిర్వహణ, ఇతర విద్యా సదుపాయాలపై ప్రభావం పడే అవకాశం ఉంది. ఈ పరిస్థితి కొనసాగితే కొన్ని కళాశాలలు కోర్సుల సంఖ్య తగ్గించడం లేదా ఇతర మార్పులు చేపట్టాల్సి రావచ్చు.
విద్యార్థులు కళాశాల ఎంపిక చేసుకునేటప్పుడు కేవలం కోర్సు పేరును మాత్రమే కాకుండా, బోధనా ప్రమాణాలు, గుర్తింపు, ప్రయోగశాలలు, శిక్షణ, ఉద్యోగ నియామకాల వివరాలను పరిశీలించాలని విద్యా నిపుణులు సూచిస్తున్నారు.
రాష్ట్రంలో ఇంజినీరింగ్ విద్యా రంగం ఎదుర్కొంటున్న ఈ పరిస్థితిని అధిగమించేందుకు కళాశాలల్లో నాణ్యమైన విద్య, పరిశ్రమలకు అనుగుణమైన పాఠ్యాంశాలు, నైపుణ్య శిక్షణపై దృష్టి పెట్టాల్సిన అవసరం ఉంది.
