ఉదయం నిద్రలేవగానే దేవుడి ఫోటో ముందు పూజలు, వ్రతాలు ఆచరిస్తూ, ఆలయాలకు వెళ్లేవారు ఉన్నారు. కానీ ఇంటికి తిరిగి వచ్చాక వృద్ధులైన తల్లిదండ్రుల మాటలను పట్టించుకోకుండా, వారి అవసరాలను నిర్లక్ష్యం చేయడం సరైన భక్తి కాదని విశ్లేషకులు అభిప్రాయపడుతున్నారు. మన సంప్రదాయంలో తల్లిదండ్రులకు అత్యున్నత స్థానం కల్పించినా, కొందరు వారిని నిర్లక్ష్యం చేస్తున్నారు.
ఉదయం నిద్రలేవగానే దేవుడి ఫోటో ముందు, ఆలయాలకు వెళ్లడం, వ్రతాలు ఆచరించడం, భగవద్గీతలో శ్రీకృష్ణుడు చెప్పినట్లు దయ, ద్వేషరహితంగా ఉన్నప్పుడే భక్తికి నిజమైన దీపం వెలిగించినట్లు అవుతుంది. నుదుటన తిలకం పెట్టుకుంటారు. గుడికి వెళ్లి ప్రత్యేక పూజలు చేయిస్తారు. పండుగల సమయంలో పెద్ద ఎత్తున దానధర్మాలు కూడా చేస్తారు. కానీ ఇంటికి తిరిగి వచ్చాక వృద్ధులైన తల్లిదండ్రుల మాటలను పట్టించుకోరు. వారి అవసరాలను నిర్లక్ష్యం చేస్తారు. ఇంట్లో పనిచేసేవారితో కఠినంగా మాట్లాడతారు. మరి ఇలాంటి ఆరాధనలో నిజమైన భక్తి ఎంత ఉంది మన సంప్రదాయంలో తల్లిదండ్రులకు అత్యున్నత స్థానం కల్పించారు. తైత్తిరీయ ఉపనిషత్తులోని శిక్షావల్లిలో మాతృదేవో భవ, పితృదేవో భవ, ఆచార్యదేవో భవ అని బోధించారు. అంటే తల్లిని, తండ్రిని, గురువును దైవసమానులుగా గౌరవించాలని సూచించారు. ఇది కేవలం ఒక ఆచార బోధన మాత్రమే కాదు, మన జీవితానికి మార్గదర్శకం.
తల్లిదండ్రులకు, దేవుడికి పూజలు చేయడం తప్పు కాదు. ఇది మన సంప్రదాయంలో భాగమే. కానీ ఆధ్యాత్మికత ఆలయ గడప వద్దే ఆగిపోకూడదు. మన ఇంట్లో, మన మాటల్లో, మన ప్రవర్తనలో కనిపించాలి. వృద్ధులైన తల్లిదండ్రులకు సమయం కేటాయించడం, వారి ఆరోగ్యాన్ని పట్టించుకోవడం, కుటుంబ సభ్యులను గౌరవించడం కూడా ధర్మబద్ధమైన జీవితంలో భాగమే. ఒకసారి ఆలోచించండి. దేవుడి విగ్రహానికి ఖరీదైన పూలమాల వేస్తాం. కానీ మన కోసం జీవితాంతం శ్రమించిన తల్లిదండ్రులకు ప్రేమగా నాలుగు మాటలు చెప్పడానికి సమయం ఉండదు. ఆలయంలో అన్నదానం చేస్తాం. కానీ ఇంటి పక్కనే ఆకలితో ఉన్నవారిని పట్టించుకోం. దేవుడి ముందు గంటల తరబడి నిలబడతాం. కానీ బాధలో ఉన్నవారి చెప్పే నాలుగు మాటలు వినడానికి ఓపిక చూపించం. భావం, సర్వభూతాల పట్ల మైత్రి కలిగి ఉండాలి.
